Spor dünyasında son yıllarda ‘’Fair Play’’ adı altına sıkıştırılmış bir populizm kültürü yaygınlaşıp gitmekte. Her olayda, her gerginlikte, her fırsatta Fair Play ruhu insanlara empoze edilmeye çalışılıyor. Kimsenin kolunun bacağının kasıtlı olarak kırılmasını istemem tabiki ama sonsuz ve sınırsız centilmenlik ve fair play de yoktur bence.
Bununla ilgili kafama takılan ve futbol izlerken rahatsız olduğum bir konuyu paylaşmak istedim sizlerle.
Maalesef öyle bilinçsiz bir toplumda futbol izliyoruz ki hem izleyenler hem de oynayanlar defalarca sınıfta kalıyor. Takıldığım olay kısaca şu ; sakatlık geçiren bir futbolcuyu gören diğer futbolcu topu taça göndererek centilmenlik yapıyor. Tacı kullanan futbolcu da topu rakibe vererek bu centilmenliğe destek sağlıyor ve ardından tribünlerden yükselen alkış sesleri. Ne oldu ki. Neden bu alkış. Anlamsız.
Halbuki o futbolcunun o topu taça atmasına gerek bile yoktu. Hakem, ciddi bir durum olduğunu düşünürse zaten oyunu durdururdu. Hiçkimse’nin centilmenlik olsun diye oyunu durdurarak benim seyir keyfimin içine etmeye hakkı yok. Bırak, yapma bunu. İşte bu yüzden, biri centilmenlik olsun diye topu taca attığında, topu kullanacak oyuncunun topu karşı tarafa vermemesi için dua ederim hep. Benim mantığım bunu söylüyor. Bir çift lafım da benim dua ettiğim şey gerçekleştiğinde ıslıklarla protesto eden garip futbol seyircisine. Oyununuza bakın. Zevk alacağınız şeyler için nefesinizi tüketin.
Bu yazıyı yazarken dünyadaki en hırçın futbolcular kimler acaba diye de bir soru geldi aklıma. Küçük bir araştırmadan sonra listenin 1 numarasında eski bir Galatasaraylıyı gördüm. Aklıma geldi bazı şeylerJ Bu yüzden de yazmak ve anmak istedim. Selam olsun Ulubatlı Graeme Souness.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder